Ayan... kasi... heto ang napapala ni Empress Maruja kapag mali-mali ang prayoridad sa buhay. Napapabayaan ang napakaganda niyang blog nang matagal hanggang maburo't mangamoy! Promise, mga Marsy, sisipagan na ni Tita Maruja ang pagba-blog.

At dapat lang, dahil maraming kuwentong kabaklaan si Empress Maruja. Una na lang ang pag-attend ng bakla sa Tiesto in Manila three or so weeks ago.

Kung matagal niyo na akong knowsung, awareness kayo na love ni Empress Maruja ang electronic music. Deadma talaga sa mga usong music ditets na kahit sinong chaka na lang puwedeng magka-album (tama ba ako, Boy Abunda?). Kaya lang, wiz ko masyadong hilig ang dance scene ditets. Masyado kasing pretentious at Pasikatan sa Trese with Imelda Papin ang kaganapan. Pasiklaban din ng khall cenna English, eh nosebleed lang naman ang mapapala ko doon. Hindi tulad sa Europe na ang dance concert ay isang equalizer na mayaman man o mahirap, pare-parehong pawisan sa dance floor.

Pero kahit na nuknukan sa taas ang social status ng dance music ditraksi, kailangang go kung go talaga ang bakla. Hello? Tiesto 'yan noh, the number 1 DJ in the world yata 'yan! At buti na lang ay may connections si Sisterette sa mga organizer, kaya ang P1,500 worth na ticket ay naging... wa-er! Ganda lang ang entrance fee, Mare!

Hatak-hatak din ang kanyang primera amiga, na kamusta naman at pareho ang color scheme ng damit nila... kambal talaga ang dalawa, pumasok kami sa World Trade Center na medyo marami-rami nang mga utaw. Hindi sanay si Sisterette sa mga ganitong ganap (shoppingera kasi siya), pero nagkatumpakan kami ng kanyang amiga lalo na pagdating sa inuman. Pareho pala kaming madaling malasing sa beer, pero kapag mga hard drinks parang tubig lang.

After ng ilang oras ng pagpapatugtog ng front act na DJ (na in fairyness magaling), pagsapit ng ala-1 ng madaling-araw, lumitaw si Tiesto at sabay-sabay nagsilitawan ang mga camphone at digital camera. Iba na talaga ang kasikatan niya ditets.

Feel na feel talaga ni Empress Maruja ang music ni Tiesto. Talaga namang umiindak ang aking shoulders at balakang, kaya lang andaming mga daot na panay ang daan sa kung saan-saan. May mga utaw din na alam mong nandoon lang para masabing nandoon sila, mga hindi nag-e-effort na gumalaw man lang sa tugtog.

Pero ang highlight of the night ay nang may makatabi si Empress Maruja na afam. Panalo ang mhin: kyongkadey, kapayatan, may pagka-Arab ang features pero kulot ang buhok. Winner sey ko talaga sa sarili, at nafi-feel ko ring aware siya kay watashi. Kaya lang, dahil kasama ko si Sisterette, hindi gaano makakarir ang bekla. Hanggang pakapaan na lang ang ganap.

Nagpahinga si Sisterette at sinamahan sa bara para uminom ng tubig, habang ako nama'y lumagok ng Red Bull at bumalik sa dance floor. Indak ever si Empress, deadma sa sandamakmak na mga naka-shadez at hawak-hawak ang mga flashlight at bote ng kyubig (in short, adik). After thirty minutes or so, tinignan ko ang cellphone kets at may dalawang missed call at text ang bakla:

"Kuya, maawa ka na. Uwi na tayo, hilong hilo na talaga ako. Sumuka pa ako sa CR."

Kasalanan ko raw, birong sey ni Sisterette habang naghahanap kami ng kyoksing pauwi. Pinainom ko raw siya ng libreng Bacardi habang papasok kami sa entrance. Sayang at maaga ang flight naming pauwi, around 3 am. Kasagsagan pa naman ng kyortee dahil hanggang 4 am tumugtog si Tiesto. Hindi ko raw sinabi sa kanya'ng rum daw 'yun. Hindi ko naman alam na wala palang laman ang tiyan niya noong uminom siya. Oh well... hindi niya talaga kayang uminom.

I hope magkita kami ni Afam someday. Someday talaga?!

Oh my... I SO wanna go there... Ilang afam kaya sa Craigslist ang kailangan kong huthutin amuin para makagechiwa ng anda para ditets?