oo nga at nandito tayo sa ibang bansa upang makipagsapalaran.

makipagsapalaran para makatulong sa pamilya (o sa bansa?charot!), para makasama ang mga mahal sa buhay o para sa sariling growth. at madami pang ibang rason depende na lang sa tao.

syempre kasama na sa perks ng pagtratrabaho sa ibang bansa e yung chance na makipagkaibigan sa mga tao at kapwa pinoy. develop our interpersonal relationship skills ika nga. at kasama sa pakikipagkaibigan e yung saya na makatulong sa kapwa kapag me nangailangan.

ang dami nagsasabi palakaibigan talaga mga pinoy. ang dami nagsasabi matulungin talaga ang mga pinoy.

PERO di ba dapat me limit ang pagiging palakaibigan at matulungin natin sa kapwa? hanggang saan ba dapat limit ng pagtulong? ano nga ba ang criteria ng taong dapat tulungan? kadamutan ba at pagiging makasarili bang maituturing kapag hindi nakatulong sa kapwa? kesyo kapwa pilipino ba enough na yun para pagkatiwalaan ang isang tao?

actually, 2 scenario na kasi ang napagdaanan ko sa loob ng dalawang linggo na talagang nagpawindang ulit sa akin at talagang hanggang ngayon, mega isip ako kung tama ba ang ginawa ko o tama ba ang ginawa nila o kung wala ba akong awa? haaaay!!!

1st scenario: sa loob ng office ko, nagring phone

..ring ring...

ako: chuva properties, good morning (sabay smile)

lola 1: hi, i am looking for 1 chuva?

ako: ay lola, wala kame nun e.

lola 1: uuy kabayan ka pala, matagal ka na work jan company nyo?

ako: oo, more than one year na. kaw?

lola 1: bago pa lang ako dito, less than 1 month. magkano sahod mo jan?

ako: ha? mababa lang pero ok lang mabait naman amo ko.

lola 1: uuy, send ko sa email mo cv ng jowa ko ha?

ako: wala kame opening pero sige send mo na din baka me maghanap sa akin cv.

lola 1: ano mobile number mo?

ako: ha? (di ko kasi ugali magbigay mobile number pag 1st tym ko nakausap, since pinay naman..binigay ko na din)

lola 1: sige, tawagan na lang ulit kita ha?

ako: ok, bye

...makalipas 2 days...

ring ring

ako: chva properties good morning

lola 1: uuy lola, sinend ko na cv jowa ko sa yo ha?

ako: ah ok, sige check ko later medyo toxic kasi ako e.

lola 1: ngayon na lola para masend mo na sa iba. basta pamigay mo sa mga kakilala mo ha?

ako: ha? (mdyo nagstastammer na ako humahagilap ng sagot at nakataas na 2 kilay) ok.

lola 1: thank you. bye.

ako: sure. bye.

...makalipas 3 days...

beep..text tone

lola 1: uuy girl pasensya na ha? pede humingi favor?

ako: ok ano yun?

lola 1: kasi nagresign ako sa work e naubos ko na pera ko, due ng bayaran ng bahay ko baka pede naman pautang. sosoli ko din next month.

lola 1: puntahan na lang kita jan sa office nyo para daanan yung pera kung ok lang.

ako: ha? ako? wala akong anda ngayon e. me mga bayarin din ako e.

(note: malapit na ang katapusan kaya obviously wiz na akong anda in the world noh!)

lola 1: wala na kasi akong mautangang iba e.

ako: naku pasensya na talaga kasi nakabudget din naman ako.

(note: never pa kameng nagkita ng personal at 2x pa lang kame nagkakausap sa phone)

ako: (wait ng reply...wiz na...)

after 3 hours...miskol after miskol after miskol ang lola 1

2nd scenario: sa smoking area

ako: puff

lola 2: (dadaan lang sana kaso naisipang chumika) kabayan anong floor ka?

ako: 15th. kaw?

lola 2: 7th.

ako: ah ok. puff

lola 2: kakaantok nga ala akong amo e.

ako: ako din e, pero dami pa din ginagawa. yosi nga lang break ko.

lola 2: (me tumawag sa mobile nya e nasa tabi ko pa din sya) no habibi i did not receive anything

habibi nya: (syempre di ko lam sinasabi kasi di naman ako ang kausap)

lola 2: i did not receive the load. how much load?

habibi nya: (yada yada)

lola 2: ok send me another load ha? (sabay ngiti sa akin)

lola 2: (binaba na phone) local ko, bingiyan ako load kahapon sabi ko wala ako natanggap

ako: hala, gaga ka. wawa nmn sya

lola 2: mayaman naman sya e. tsaka binibigay naman nya sayang naman.nyahahaha!

ako: sabagay. o akyat na ako.

lola 2: sabay na tayo. ano land line number mo?

ako: (bigay naman)

lola 2: chikahin kita maya sa phone

ako: ok tawaga ka lang ha?

...after makabalik sa office...

ring ring

ako: lola, bilis ah

lola 2: oo kasi wala ako makausap e

(note: masyado mahaba ang naging usapan namin na umikot lang sa jowa nyang local na me jowang 2 pinay na pineperahan nya.)

ako: hikab..o sige na uwian na. tawagan na lang ulit

lola 2: ok bye.

..after 2 days.a...

ring ring

ako: o lola, kamusta?

lola 2: uuy ganda, me 100 ka ba jan hindi ko kasi nadala wallet ko e me kelangan akong bilhin.

ako: ngek, wala e wala pa kasing sahod. (at 50 lang lama wallet ko noh)

lola 2: kahit petty cash ng office nyo?

ako: ha? wala na kameng petty cash e (at hello petty cash ng office ko yun e)

lola 2: hala ano ba yan..saan kaya ako kukuha pera? o sya sige kita na lang sa baba maya.

ako:(windang pa din) ok...kita kits na lang

(note: si lola 2 e once ko pa lang nakachika)

ayun nga ang scenarios ko. part of me nakunsensya kasi hindi ko man lang sila natulungan. part of me nawindang kasi ganun na ba talaga kahirap buhay ngayon na ang mga bagong acquaintances e no choice na kundi utangan? part of me nagagalit, hellllllooo???? close tayo? basta halo halo naging reaction ko sa kanilang 2.

ang ganang akin lang kasi, kung sana matagal tagal na kameng magkakaututang dila at mega kachika ko na sila, why not pahiramin di ba? kung talagang nangangailangan. at sa case ni lola 1, ni hindi pa nga kame nagkikita ng personal noh!. at sa case ni lola 2, hello matapos mong ikwentong pineperahan mo lang jowa mo hihiraman mo ako? di mo maiaalis na magduda ako noh. at isa pang matindi, kahit gustuhin kong tumulong...wala na ako budget at sobrang anda kasi naibudget ko na pang whole month noh.

yun ang naging problema ko. feeling ko nagdamot ako pero feeling ko naman ano ako tanga???

open ako sa mga violent reactions..kasi wala na ko magagwa..hind ko na sila napautang e.=(

...basta ako, mageenjoy nagyon kasi long weekend!! yahoo...3 days off!!! hello 2 piece, hello tan lines!!!hello hangover!!!=)

 HELLO! DO NOT BELIKE HIM OKEI?!

HAHAHA!

nakakatuwa naman kasi kahit paano nagkapalitan ng mga kuro kuro tungkol sa mga pokpok (sorry for the term pero dun kasi nagugat lahat ng sentimyento ko ngayon!!!)

gaya nga ng nabanggit ko, mahirap pagusapan ang gantong mga social issues. isama mo pa ang relihiyon, politika pati na din sports. lalo na pag tinaon mo pa sa inuman, patay na, siguradong me havok na ito dahil wala gusto magpatalo. lahat panalo, lahat gusto lamang.

point taken naman e...nakakasakit nga naman na parang "nangaalipusta" ako ng kapwa ko pinay..pero nagpaabiso naman ako na base lang yun sa nakita at naexperience ko mismo...at inuulit ko hindi ko sila inaalipusta!!!

anak ng tinapang binalot sa yellow pages naman oo, sana hindi na lang ako gumimik nung gabing yun.nyahahahha!!!

nakakatawa nung una e, kaso biglang kanina me bagong comment nga...here's the catch....it just so happens i woke up on the wrong side of the bed, nasamahan pa ng pagkaputol ng yosi ko habang jumejebraks ako bago maligo, late ang sundo ko, bad hair day,  ke baho baho ng mga pana na kasabay ko sa lift, at toxic agad ako sa work...so what would you expect pag unang open ko ng blog KO gantong comment ang unang tatambad sa mata ko? (ginawan ko na lang ng bagong entry..napakahaba na ng pila dun e)

hi guys and gals…

rhapsody–
…ako nga din lola, naligaw e…nyahahaha!
…feeling ko din di sya taga dubai e.kasi wala idea kung ano meron dito…haaay, sana punta sya dito para she/he’ll understand where we’re coming from.

answer: no need to be there coz u all already said how it is, right?

dakilang islander—
at sa mga nagtatangol dyan wala naman tayong pakialam kung naging pokpok sila pero utang na loob doon na lang sana sa pilipinas…

answer: your main concern here in this post is pagiging pokpok nila. I wonder why u say la kayong pakialam? and if malakas kita s pinas, then they wont be there, right?

azrael—
nabasa ko yung iba, pero isang bagay lang ang gusto kong klaruhin..

ang pagiging pokpok ay hindi trabaho!

hindi porke’t pinagkakakitaan yan eh pwede na yan sabihing trabaho.

at kung may hihirit pa dyan sa sinabi ko ng yan, mag-isip isip muna at tanungin ang sarili…

answer: definition of job/trabaho:
1. a piece of work, esp. a specific task done as part of the routine of one’s occupation or for an agreed price
2. the execution or performance of a task
3. a public or official act or decision carried through for the sake of improper private gain.

a work doesnt have to be always publicly good to be called a work or job…

and to azrael for saying maybe im a prostitute and to all having the same thoughts in their minds… don’t you think that’s stereotyping? hehhehe

i’m a male, 32 years old with an ms in psychology, major in social and cultural psychology… DLSU graduate (1997)… managing my own hotel here in Japan (layu sa course)… and an on-call hosto… lolz…

@soomer…
i just reacted on the other comments here… and about saying i dont know how it feels… maybe before i went to this blog it’s true… but it’s so clear from all the posts…

ikaw na rin nagsabi… wala kang pakialam s trabaho nila and walang mangyayari kung puro salita, right? then dapat sana wala tong blog post na to… ur experience was caused by their work as u said…

i really enjoyed this blog hehhehe
nice meeting you all

oooops… i forgot mumu… maraming ads sa dyaryo nyn but not the word pokpok because sa higher society, they are called hostesses and gro’s

happy trip… have a great time there…
Love you hehhehe

@all
napadaan lang naman me dito kakahanap ng sagot sa matagal ko nang tanong sa sarili ko

ANO BA TAGALOG NG TOOTHPASTE AT BLOG?

good day to all…

galing sya SA BUGAW...este KE BUGAW, inc.

mas maganda himahimayin ko nga ang komento ng 32 year old hosto na dlsu graduate!!! (para fair, ako 20ish years old, Occupational therapy graduate <with 12 psychology units!!!>, Pines sa baguio city)

rhapsody–
…ako nga din lola, naligaw e…nyahahaha!
…feeling ko din di sya taga dubai e.kasi wala idea kung ano meron dito…haaay, sana punta sya dito para she/he’ll understand where we’re coming from.

answer: no need to be there coz u all already said how it is, right?

...err lolo, barking on the wrong tree!!! kung  sana nagbabasa ka na dito before, pag ang comment ay nakabold, AKO ang nagcoment nun! hindi si rhapsody ang nagcomment nito!!

dakilang islander—
at sa mga nagtatangol dyan wala naman tayong pakialam kung naging pokpok sila pero utang na loob doon na lang sana sa pilipinas…

answer: your main concern here in this post is pagiging pokpok nila. I wonder why u say la kayong pakialam? and if malakas kita s pinas, then they wont be there, right?

...wala naman talaga tayong pakialam sa kanila ah. parang ako, wala akong pakialam kung nagmamanage ka ng sarili mong hotel jan sa japan. good for you! goodluck sa career mo. tutal sarili mo hotel, sana  makatulong ka sa mga pinay na no choice kaya naisipang magpakapokpok!!! at least WALK the WALk, TALK the TALK!!!

azrael—
nabasa ko yung iba, pero isang bagay lang ang gusto kong klaruhin..

ang pagiging pokpok ay hindi trabaho!

hindi porke’t pinagkakakitaan yan eh pwede na yan sabihing trabaho.

at kung may hihirit pa dyan sa sinabi ko ng yan, mag-isip isip muna at tanungin ang sarili…

answer: definition of job/trabaho:
1. a piece of work, esp. a specific task done as part of the routine of one’s occupation or for an agreed price
2. the execution or performance of a task
3. a public or official act or decision carried through for the sake of improper private gain.

a work doesnt have to be always publicly good to be called a work or job…

and to azrael for saying maybe im a prostitute and to all having the same thoughts in their minds… don’t you think that’s stereotyping? hehhehe

...thank you for the very LITERAL meaning of work/job/trabaho. hindi lahat ng terminolohiya ay dapat tinetake literally.

...as to all of us thinking you are indeed a prostitute, kung kikilatisin mo maigi mga comments...it was meant as a joke!!!!harharhar!!!

oooops… i forgot mumu… maraming ads sa dyaryo nyn but not the word pokpok because sa higher society, they are called hostesses and gro’s

...again, wrong house, dahil ako ngacomment nun hindi si mumu. again, i know hindi ganun ang ad sa newspaper, ano ako tanga? it was and is still a JOKE!!!!

ok naman na sana e, dito lang ako nawindang sa award winning litanya ng lolo ko..

"ikaw na rin nagsabi… wala kang pakialam s trabaho nila and walang mangyayari kung puro salita, right? then dapat sana wala tong blog post na to…"

kablag at tambling talaga  ang ganda kong ngarag ngayon!! whaaaa ako pa daw pagsabihan sa sarili kong bahay???? na sana wala ang post na ito???  wala modo ang bisitang to ah!!!! di ko naman sya ininvite dito!!!

tama ka, AKO nagsabi na walang nangyayari sa puro salita...PERO WALA KANG KARAPATANG SABIHAN AKO NA SANA WALA TONG POST NA TO!!!! the nerve para sabihan mo ako nun!!! BLOG KO TO!!! , AKIN , hindi sayo o kanino pa man so discretion KO kung ano gusto KO sabihin at isulat sa blog KO!!!!

palibhasa, isang entry lang nabasa mo. nasabi ko kasi before na parang ON LINE DIARY KO TO..meaning mga nangyayari at naeexperience ko ang sinusulat ko dito...kasi nga akin to!!! wala kang paks kung nonsense o nakakairita o degrading ang mga sinuulat ko dito!!!! kaw, gusto mo ba bigla akong pumasok sa hotel hotelan mo sabay magmamagaling ako sa loob? hindi di ba?

kapag ang diary ba ng ibang tao nabasa mo, pakikialaman at uusisain mo kung mali o tama ang nakasulat? hindi dapat...kasi yun ang tama!

social issues will never die...cristicisms as well...pero naman hindi porket di ka sangayon sa mga ideas ng ibang tao..you would go out of you hotel way para mangaway.

i appreciate na nagenjoy a dito. balik ka lang (this time you're invited) para mas makilala mo ako, basahin mo previous entries ko, makikita mo, di ako yung prejudice na taong inaakala mo.

pahabol sa comment mo:

@all
napadaan lang naman me dito kakahanap ng sagot sa matagal ko nang tanong sa sarili ko

ANO BA TAGALOG NG TOOTHPASTE AT BLOG?

good day to all…

...aba malay ko noh! magresearch ka, ang while you're at it basahin mo na din meaning blog para di mo ko sinasabihan ng "sana wala ang post na to"

whaaaaaa..sana wala ang post na to daw oh!!! bwahahahahaha!!! yer right!!! hooj hooj mistake na sinabi mo sa akin yun!!! (sabay hasa ng balisong na bigay pa sa akin ng tatay ko!!!)

im out!!!

Sakay ako ng aircon bus papuntang SM perbyu nang biglang may 'nagsisigawan' sa likod.

Pasahero: Kulang pa to ng ng limang piso ah!

Kundoktor: Eh ganyan na po talaga yung pamasahe noon pa.

Pasahero: estudyante lang ako oh! (at pinakita pa ata ang id)

Kundoktor: Discounted na nga yan eh!

Pasahero: discounted? eh kulang pa nga ng limang piso?

...At dun na nagsimula ang away. Di na pinansin ni mamang kundoktor ang pasahero. Syempre, wala sa kanya ang kawalan. Maya maya, narinig ko na lang uli yung pasahero na bumabanat; nagsusumbong sa erpat niya.

Pasahero: Hayy nako. Limangpiso nga nawala saken eh, kulang na pamasahe ko.

Pasahero: Pa, dapat sa mga ganito hinuhuli eh. Magkano lang ba sa philcoa?

Kasama ng pasahero: tama na...

Pasahero: Haha! dapat sinsumbong to sa erpat ko eh. Pulis yun!

Ahhh ganoWn?! pulis? dapat sinasampal to ng limangpiso eh. Gamitin ba naman propesyon ng erpat niya? Manggagamit ampf. Napakasimpleng bagay lang, kailangan pa dapat palakihin? Pagbaba nila ng Philcoa, tinignan ko yung tatlo, tsaka yung 'nagmamagaling na may erpat na pulis'. Halatang ka edad ko lang, at halatang badtrip sa na-lost niyang limangpiso. Kung sabagay, pambili din yun ng yosi.

Sa esem perbyu, syempre, dahil naghihintay ako sa kausap ko, wala naman akong ginawa kung di maglakad. May nakasalubong akong babae na naka miniskirt at naka tube. Halatang mabigat siya maglakad. Tumatalbog ba naman?! Napatingin lang ako, kaya nagulat ako nung umarko na yung kaliwang kilay niya saken na parang nagsasabi na: 'ano tinitingin tingin mo dyan?!'

Napa-second look tuloy ako na parang sinasabi ko na: 'problema mo??!!'

Pag uwi naman, nagulat ako nung may nakaharang sa dinaraanan. Isang couple ang nagaaway sa gitna ng kalye. Man, pwede naman siguro tumabi tabi para di perwisyo sa mga dumadaan diba? Agaw eksena pa yung hagulgol nung babae. Paawa epek ba yun? oh para lalong maagrabyado yung lalake kasi nga, napapansin sila ng mga dumadaan. Ang panget miss. Di ka cute.

-

-

Speaking of agaw eksena. Hindi ko makalimutan nung grade 6 ako, habang nakatingin lang sa labas ng pinto, may isang college student ang tumatakbo para habulin ung isang tricycle driver. Umiiyak siya habang humahabol with matching words na: 'gagooo kaaaa!!! gago kaaa!!!!' habang tawa ng tawa yung driver na yun.

Nalaman ko na lang, hinahabol niya pala yung driver dahil nabuntis siya. Mga ganung epek. Awa? Ewan.

Maganda din naman yung prenster. Nahahanap mo mga long lost mong kaibigan, kabayo, aso, tuta. Maganda siya, nung una. Lumipas ang mga panahon parang unti-unti na ting nawala ang interes ko sa prenster. Sa panahanon ngayon, mas madami pa yung mga feeler, posero, tae, ambisyoso't ambisyosa, at kung sinu-sino pang disipulo ni "Epal." Dumami na rinang mga bots dun. Oo, mga bots. Yung may mga nagvi-view ng profile mo tapos pagpinuntahan mo nakalagay dun yung isang malaking picture sa "About Me" section tapos nakalagay na caption e "I don't use Friendster anymore. You can visit my new page..." basta something like that tapos nakalink both yung photo at caption sa ibang social networking site. Ang natandaan ko na isa e yung "Perfspot." Oo, lintik yun. Ewan ko ba kung ano ang gusto ng Perfspot. Pero isa na siguro dun pantayan yung prenster. Pero kung ang intensyon nila ay maganda, di ko naman gusto ang kanilang online campaign. Yung gagawa sila ng mga bots para lang mag-link sa site nila. At ang masama pa e gagamit sila ng mga sites tulad ng Prenster. At sya nga pala, kadalasan (or lahat yata) babae yung nasa photo. Pangit e. Para lang sila nagbebenta ng babae. Kahit sabihin nila na di sila porn site, nagmumukha kasi babae ang pinangpo-front nila. Di bagay. Pag may nag-view inyo ng ganon ang gawin nyo click nyo lang yung "Report Offensive Content," yun yung nasa pinaka-ilalim kasama nila "About Us," "Privacy Policy," atbp. Pamimiliin kayo dun kung bakit sya offensive i-check nyo lang yung "Person is sending spam." For sure after mga ilang days deleted na yung account na yun. Taena nila. KAIRITA e!

Sya nga pala ano na lang ang ginagawa ko sa prenster kung medyo nawalan na ko ng gana?

Mga updates lang sa mga naka-add na sakin.Birthdays, kamatayan, or kung anu-ano pa. Check din minsan ng comments pero di na tulad ng para kang sumakay sa Tralala pag may comment ka. Sa ngayon normal happenings na lang sila. Nagpupunta din ako para makibalita sa mga kaklase at kaibigan ko na di naaabot ng cellsites (pero may internet connection). Parang tulad ko rin, mahirap makontak sa cellphone (tamad na kong magload bukod sa wala ng pang-load). At lastly kung bakit ako napupunta pa sa prenster e para maghanap ng mga nag-epal at nag-eepal sa bulletin board, lalo na kung bagot na bagot ako sa buhay. Walang magawa. Kaya wag masyadong mag-epal, baka ma-timing tayo sa kabagutan ng mga tae tulad ko at mapagtripan bwahaha...

At dahil sa pag-eepal sa bulletin board ang pag-uusapan, may ise-share ako. Marami na rin ako na nakitang nag-epal sa board, yung iba pag talagang malala na, binubura ko na sa list ko. Baka kasi lalong mairita ako e pagtripan ko lalo. Pero isan araw ng mag-check ako ng mga epalogz e may nakakuha ng atensyon ko. Tamang-tama kasisimula ng month (April). May nagpost ang title "...Who's Viewed Me??" E ako naman bilang isang curious na nilalang (at dahil na rin halos hinahalungkat ko yung mga recent posts), e pinuntahan ko. Ayun at nabasa ko nagmamalaki sya. Tama, the title said it. Tugkol nga sa mga nag-view sa kanya edi okay lang. Pero what really annoyed me e yung nakalgay na bilang ng nag-view sa profile nya:

"1154 "

Abay taena palaiba to, sikat yata to. Artista! Model! Hollywood! Pero gagu nya napuntahan ko na minsan profile nya minsang in-add nya ko. Oo sya nag-add sakin nun. Ako naman tong si 'approve'. Pero nun pa yun, ngayon kilala ko na si 'reject' button lalo na pag di ko naman talaga kilala yung tao. Nagbura na rin pala ko ng iba sa list ko dati nga 700+ na sila pero ngayon 499 na lang natira. Ang dami palang surot sa account ko dun hahaha. So ayun na nga, Madami daw nag-view pwero di naman sya sikat. Isa rin naman syang low class na taeng tenant sa Friendster tulad ko. So bakit ganon karami ang nag-view. Sige hayaan, marami daw (according sa kanya), kahit na mukha syang kasapi sa "Ambut sa EMO Clan" (samahan ng mga EMO dahil uso ngayon). Speaking of EMO wala akong galit sa kanila. Okay naman sila. Naaasar lang ako dun sa mga nag-EMO dahil uso ngayon, yung tipong kewl, hip, cool, rock. Yung mga ganun ba. Yung mga EMO na talaga dati before pa nauso e sa inyo ko. And to sum it all, I have nothing against emoS. Pasensya na.

Balik sa mayabang na nag-epal. Edi ayun, 1154 profile views daw tapos nakalagay yung date. Eto talaga lokohan na. 4/1/2008. Yan ang date, in other words, "as of" parang sa eleksyon. E adik ba sya. KASISIMULA pa lang ng month tapos makaka-garner na sya agad ng thousand views, eh sino niloloko nya? Sarili nya? Mga katulad din naming tae sa prenster? At ano naman ba kasi ang intensyon nya para i-post yun? Magyabang lang naman ang bottom line nyan. Di naman dadami ang friends ng makakabasa ng bulletin post nya na yun kung sakaling mabasa nga. (Na-try o e, di dumami, stuck pa rin sa 499). Pero teka di ba NAGRE-RESET yung counter every month so ambilis naman ng mga pangyayari? Dinaig pa nya yung mga profile ng kung sino mang mga model, artista, mapa-Pilipinas man or HOLLYWOOD. Siya ba si Jessica Alba(tross) o si Paris Hiltonfinger? Ano ba binebenta nya at ganon kabilis dumami kung totoo man? Dinaig pa din nya yung mga porn sites bwahaha. Sige para masiyahan kayo, I'll provide the shot. (Aba dapat lang may shot, minsan lang ang ganitong katinding pag-eepal plus pagyayabang. Sorry ka, SIKAT ka kamo e. )

Di issue dito kung babae or lalake ka. Issue dito e kung epal, mayabang, at papansin ka. No excuses!

Kung di pa kayo nasiyahan. Pwede niyo ring i-click yung shot sa taas to view her profile. Siguro naman after nila mabasa to magkakatotoo na yung mga sinabi mo sa bulletin board, baka nga maka-2000 views ka pa. Maglagay ka na rin ng AdSense.

]]> http://gagitos.wordpress.com/?p=104 Thu, 27 Mar 2008 20:10:19 +0000 wei vines http://gagitos.wordpress.com/?p=104 Council of Elders, matatanda, mga panganay.

Sa lahat nang structures ng lipunan, ang panganay ang pinakakawawa, pero pinaka successful sa anumang larangan (naks... larangan!!) na gustuhin niya. Ewan ko kung totoo, kasi erpats ko panganay eh, pero mahirap kami?! LOLS. by the way, enumerate na lang naten kung ano ang advantage at disadvantage ng pagiging panganay, whether panganay ka sa father's side, mother's side, sa pamilya lang, or all of the above.

• The mister and miss know all

Syempre, pag nasa puberty stage o young adult ka na, lahat ng problema, sayo na sasabihin. Either they just want to say it or naghahanap sila ng solusyon sa problema nila.

Advantage: Masaya to...

Disadvantage: Sa umpisa. Natural, proud ka kasi sinasabi nila yung mga problema nila sayo. Parang may sense of trust na binigay sayo and at the same time, bigger responsibilities. Akala mo madali? You must know how to deal with them, and sometimes, sacrificing your own happiness para lang sa kanila.

• Minamadali ka lumake

Basta nakakalakad ka na, pustahan ginagawa ka ng abay sa kasal? O kaya naman, nung bata ka, when you learn to say"aahh, aaahhh", pinipilit ka nang magsalita ng "Mama".

Advantage: Mabilis mong matutunan yung mga bagay bagay ng mas malalim; lagi kang nakikipag interact sa mga 'adult' and of course, lahat ng attention, nasa sayo.

Disadvantage: Dahil all eyes for you, expect na madaming 'bawal' sayo (eg. bawal maglaro, madudumihan, bawal umakyat, mahuhulog, blah blah blah). Hanggang sa pagtanda mo, kailangan, ikaw ang 'huwaran' sa magkakapatid. Konting mali mo lang, laging nakahanda na ang armalite bunganga nila.

• At dahil matanda ka na... mag aalaga ka na ng kapatid mo

Advantage: ewan

Dis advantage:hayyy kailangan pa ba i-state lahat lahat? Kung bourgeois ka, better find it yourself. kung nasa middle class ka naman pababa, alam mo na yan.

• Lab rat

Experimental baby for short. (quoting, friend ni akda). Lahat ng alam nilang pwede at hindi pwede, at kahit pamahiin, sinusunod nila.

Advantage: uhmmm...pass.

Disadvantage: Walang hindi pwede na pwede (huh?? anudaw??) mas maraming hindi pwede na pwede naman.

UPDATED:

hehehe nakita ko na yung kpya ko..kulang pa pala...hehehe

• Ilang dosage ng  pagpapasensya ang nainom mo nung sanggol ka palang

Hinaluan ang gatas mo ng patience. Ayaw mo maniwala? Sige sample: "Pagpasensiyahan mo na ang kapatid mo, mas bata yan sayo..ikaw na ang umintindi."

Advantage: benefits to dahil natutunan mo kagad sa bahay kung pano magpasensiya. Nakakatulong to sa trabaho, pag aaral at sa pakikipag salamuha sa ibang tao. Dahil natutunan mo na to ng maaga, hindi mo na rin problema sayo ang maghintay ng matagal at magsikap para dun sa goal na gusto mong abutin. Mas mataas ang pang unawa mo kesa sa iba, dahil natutunan mo pa nga lang to nung bata ka pa.

Disadvantage: Syempre, kung inborn talent mo na ang pagiging mainitin ang ulo; eh mahirap talaga magpigil. Lagi na lang maririnig sayo na "eh ano kung matanda? eh siya naman ang mali eh."... ipipilit mo na tama ka, kaya hayan, magugulo na naman ang tahimik na kapitbahay.

• Bossy

"HOY..LIGPIT MO NGA yang laruan mo..nakakalat!"

"ASAN na ang brush ko!! hanapin nyo ngaaa!!!"

"pakihugas naman ng plato oh!"

"pakigawa naman ng assignment ko, may ginagawa ako eh."

at kung ano ano pa. Saya noh? Natural, ikaw ang panganay, ikaw din ang boss. Lahat dapat sumunod, dahil ikaw ang panganay. At dahil magaling ka, ayan ang reward sayo.

Advantage: Minsan sa isang linggo na nagbubuhay hari/reyna ka.

Disadvantage: Marami kang katulad paglabas ng bahay. Kung hindi ka matututong magpakababa eh mabuti nang magpakamatay ka na lang. Mahihirapan kang makipag kapwa-hayop sa iba't ibang klaseng tao. Akala mo ba, ikaw lang ang panganay sa mundo?? hindi noh?!! Lalo kang mahihirapan sa pakikipag relasyon kung laging ikaw na lang ang masusunod. Pasalamat ka, talent na nating umintindi para ibigay naman sa iba ang 'spotlight' na laging nakatutok saten pag nasa bahay tayo.

At dahil excited nga sila Mommy at Daddy sa bagong baby, di na rin yun maaalis. Sa katunayan nga, sa aten sila umaasa at mas malaki ang expectations sa ating mga panganay. Karamihan sa mga panganay na nakilala ko ( o eto, base lang sa experience ah? hindi general) eh gago, epal, at naghahanap ng freedom. At dahil sila ang mas nakakaranas ng hirap, WE are MOST LIKELY to succeed.

Ok, Ok, AKDA, TERRI, DAVE AND BUFF SOULJA...

Mabuhay tayo!!!

AMALAN makan sebiji epal 30 minit sebelum makan dapat membantu mengurangkan rasa lapar.

PERIBAHASA lama Barat ada mengatakan, makan sebiji epal sehari, anda tidak perlu berjumpa doktor sudah umum diketahui, tetapi kini saranan itu terkandung dalam program 3-Epal-Sehari yang mampu menyusutkan berat badan beberapa paun.

Beberapa tahun lepas, di bandar Wenatchee di negeri Washington, Amerika Syarikat (AS), berat badan penduduk di situ mula susut bukan disebabkan kurang makan, diet terkini atau pil pelangsingan tetapi melalui perubahan gaya hidup yang mendatangkan hasil yang cukup mengejutkan.

Seorang wanita susut 19 paun lemak badan sepanjang 12 minggu manakala seorang lelaki pula berjaya susut 35 paun dalam jangka masa sama. Keseluruhannya, seramai 346 orang yang mengikuti program itu susut lebih daripada 6,000 paun lemak dalam 12 minggu.

Bagaimana ia berlaku? Dengan hanya memakan tiga biji epal Washington Apples sehari di samping program pemakanan dan senaman yang seimbang.

Program 3-Epal-Sehari diilhamkan oleh Pakar Pemakanan Berdaftar, Tammi Flynn.

Flynn, yang ketika itu menjawat pengarah nutrisi sebuah gim tempatan menemui formula unik ini. Salah seorang pelanggannya, yang tiada hasil daripada program dietnya - malah bertambah lapar disebabkan terpaksa mengurangkan makanan - melazimi memakan sebiji epal sebelum setiap waktu makan. Hasilnya, dia berjaya menyusutkan satu setengah paun dalam masa satu minggu.

Flynn mencuba kaedah sama ke atas pelanggan lainnya dan menampakkan hasil yang hebat. Kejayaan saranan itu meyakinkan seramai 346 penduduk Wenatchee menyertai program diet itu dan memakan lebih daripada 87,000 biji epal Washington Apples selama 12 minggu. Sepanjang tempoh ini mereka susut sejumlah 6,126 paun lemak.

Program 3-Epal-Sehari merupakan satu kejayaan. Mudah dan ringkasnya petua saranan program 3-Epal-Sehari menjadikan program ini cara terbaik bagi menyusutkan berat badan.

Ia tidak melibatkan diet, sebaliknya mereka disuruh makan sebiji epal sebelum sarapan pagi, tengah hari dan malam. Di samping itu, pengambilan snek berkhasiat sepanjang hari dan senaman berkala membolehkan anda menyaksikan secara langsung penurunan lemak badan anda.

Tiada juga pakej makanan siap mahal untuk anda beli, hanya epal Washington Apples yang berkhasiat dari sudut buah-buahan segar di dalam kedai runcit berhampiran.
Kajian terbaru Universiti California-Davis menyokong peranan epal dalam penyusutan lemak badan.

Disebabkan epal Washington mengandungi banyak fiber - malah sebanyak 4 hingga 5 gram sebiji epal - ia membantu mengurangkan rasa lapar dan bertindak sebagai peningkat daya susutan lemak. Gula semula jadinya juga menampang keinginan memakan makanan yang tinggi kandungan gula proses.

Program pemakanan itu, selain daripada epal Washington, ia melibatkan karbohidrat, protein ringkas, buah-buahan dan sayuran dan disertai sedikit kandungan lemak penting.

Contohnya:

* Sarapan pagi: Telur dadar berkeju dan secawan bubur

* Tengah hari: Dada ayam salai dengan brokoli kukus dan setengah cawan beras perang.

* Malam: Salad salmon salai.

Oleh kerana buah epal menghimpunkan lebih banyak air dalam perut, ini menyebabkan rasa kenyang kekal lebih lama. Suruhanjaya Washington Apples menyarankan orang ramai yang ingin mengurangkan berat badan memakan sebiji epal 30 minit sebelum makan bagi mengurangkan rasa lapar.

Jika mengurangkan berat badan adalah antara azam tahun baru anda, penyelesaiannya semudah 1,2,3. Tidak mustahil, dengan mengikuti program 3-Epal-Sehari dan menghindari diet popular, penggantian makanan yang mahal dan kelaparan yang dipaksa, anda akan mengalami perubahan keseluruhan penampilan anda!

Epal Washington kini boleh didapati di pasar raya hiper, pasar raya besar dan kedai runcit segar di seluruh Malaysia. Pelbagai pilihan termasuklah Red Delicious, Granny Smith, Fuji, Gala, Golden Delicious, Jonagold, Cripps Pink, Braeburn dan Cameo.